Drzwi gnieźnieńskie wykonane

„Drzwi gnieźnieńskie, wykonane około 1170 roku, przedstawiają m.in. postać winobrańca tnącego kiście zakrzywionym nożem oraz tłoczenie nogami winogron w kadzi. Zapewne w warsztacie brązowniczym nie wzorowano się na szczegółach technologicznych właściwych akurat Polsce, lecz wzór czerpano z winiarstwa „w ogóle", z tym, że w Polsce odbywało się ono według wzorów przybyłych do nas wraz z falą chrystianizacji. Zapewne winiarzspecjalista przybyły z Italii lub Burgundii czuł się w winnicy krakowskiej czy gnieźnieńskiej jak u siebie w domu. Wszystko było tu podobne z wyjątkiem smaku win, które tu produkowano. Specjaliści przybywający z zachodniej Europy nie odczuwali chyba zbyt drastycznie zmiany otoczenia, gdyż w ogromnej większości wypadków pracowali w nowym kraju w środowisku klasztornym, a więc dobrze im znanym, bo z takiego właśnie przybywali. Historycy zgodnie stwierdzają, że w Polsce winorośl nie była uprawiana w gospodarstwach
A. Bruckner. Encyklopedia staropolska. Warszawa 1979.
chłopskich i że nieczęsto była spotykana w dobrach świeckich. Bez wątpienia istniały winnice królewskie, świadczą o tym np. rachunki dworu z roku 1388. wymieniające dostawę wina z królewskiej winnicy w Zagościu. Większość winnic należała jednak do Kościoła. Księga uposażeń biskupstwa krakowskiego z połowy XV wieku wymienia na terenie Małopolski dwadzieścia winnic kościelnych. Nie jest więc tego dużo, a i same winnice nie były rozległe. Z założonych w 1441 roku winnic w Uniejowie (koło Spicymierza) i Chełmnie, należących do arcybiskupstwa gnieźnieńskiego, oddawano Kościołowi łącznie osiem beczek wina rocznie.“(12)